Mijn vroegere werkgever was een begenadigde constructeur en maakte lange dagen in zijn werkplaats met denken en doen…….. veel doen. Soms moest er wel eens een nachtje worden doorgehaald als er in de aanloop naar een wedstrijd toch nog technische problemen waren of er was op het naburig kart circuitje tijdens het proefrijden iets mis gegaan met de allerlaatste modificatie die je in dat geval achteraf beter maar niet had kunnen uitvoeren.

Maar bij karting en ook andere niet aan de racerij gerelateerde sporten is dit de absolute noodzaak voor succes, want de concurrentie ligt altijd op de loer. Hij was altijd aan het vernieuwen of verbeteren  wat dus niet altijd iets opleverde, en zo bleef de cirkel rond.  Ja, daar ging en gaat ook heden ten dagen nog veel tijd aan verloren en dat kwam in zijn geval niet ten goede van de administratieve kant van de bedrijfsvoering, want juist die had bij hem zeker niet de voorkeur en al helemaal geen prioriteit.

Zo opgeruimd de werkplaats soms kon zijn zo een zootje was het altijd in het veel te kleine kantoortje, welke tot de nok gevuld was met voornamelijk engelse autosport bladen en kart magazines uit de hele wereld, daartussen zwierven facturen zowel in als uitgaande, heel veel tekeningen en schetsen van eventueel te construeren onderdelen of van een volledig nieuw chassis, veel correspondentie met kartsport organisaties en stapels deels ongeopende post .

Maar als hij wat nodig had wist hij in deze chaos precies waar iets lag zoals bij het stapel  systeem van de Ludolfs op Discovery Channel ook het geval is. Alleen in dit geval dan de papierstapel.

Na een drukke week van voorbereiding werd er vrijdag ochtend dan ook ingeladen om af te reizen naar zuid Duitsland voor de Formel K wedstrijd dat weekend. De ruim 600 kilometers werden zonder problemen overwonnen alleen bij aankomst trof men een totaal leeg circuit.

De uitbater van het baantje reageerde zeer verbaast. Ich hab innen fur zwei wochen unbedingt ein brief geshickt  verontschuldigde hij zich, dat het evenement wegens een te kort aan inschrijvingen een week was verschoven. Ik zal u de reactie van mijn werkgever besparen die bleef ontkennen een dergelijke brief te hebben ontvangen, maar volgens mij is het daarna nooit meer het zelfde geworden op het zo onschuldige circuitje daar in het rustige zuiden .

Bij thuiskomst stormde hij allereerst naar het kantoor omdat hij er blijkbaar toch niet van overtuigd was dat hij die brief daadwerkelijk had ontvangen, maar tot zijn spijt viste hij het ongeopende exemplaar met daarin de annulering uit de stapel met deels ongeopende post.
Ik heb nooit het idee gehad dat hij er iets van had geleerd, want de situatie in het kantoortje na het retourtje Duitsland bleef altijd zoals het was….. een chaos.

Gelukkig hebben we nu mobile telefonie en Internet en dat voorkomt natuurlijk een hoop narigheid, maar ongeopend post bestaat nog steeds.